Happy new year!

En zo belanden we op 1 januari 2025. 2025 lieve mensen... Dat is alweer 25 jaar na het grote millennium feest. Toen ik ergens, samen met een groot deel van dit volwassen dorp, met een plastic beker met een mix aan van alles in een stinkende zaal stond te feesten alsof er geen morgen bestond.
In afwachting van de digitale glitch, die ons zou beletten om de volgende dag te pinnen. Wat feitelijk niet uitmaakte, want ik kon toch vaker niet pinnen dan wel, maar toch, het was spanning en sensatie.
A lifetime ago. Inmiddels zijn we een leven verder. Wonend in een veilig dorp, met bevriende gezinnen om ons heen, iedereen met hun eigen lief en leed. We hebben een pandemie overleefd. En zoveel meer. Nu schijnen we ons mentaal te moeten voorbereiden op een cyber oorlog! Een surrealistische werkelijkheid, waardoor we niet alleen niet meer kunnen pinnen, maar er mensen door AI vormgegeven levenspartners of digitale vermogens verliezen. Geen insta, zelfs geen TikTok. Er staat ons nog heel wat te wachten...

Maar niet vandaag. Met de jaarwisseling hebben we in Oegstgeest en in andere kuuroorden weer op het scherpst van de snede gepiekt! Een bubbel om mee af te trappen. Eten op stand. Heerlijke witte wijnen, precies op de juiste temperatuur. En als zoetige afronding de bollen en appelflappen van Jacobs (ja, alleen van Jacobs!), die we wegspoelen met de echte werk in bubbelronde twee. Happy new year!! 

Natuurlijk draait de avond niet alleen om consumeren. We hebben ook wat reflectie en bezinningsmomenten mogen ervaren. In de vorm van terugblikken op 2024 (de groene briefjes) en vooruitblikken op 2025 (de gele briefjes). Als je karakters wilt blootleggen, dan heb je maar 5 minuten van dit spel nodig. "Eigenlijk hetzelfde als vorig jaar, ik wil minder tijd aan werk besteden". De challenger: "Ok, maar het is vorig jaar dus niet gelukt, hoe ga je er dan voor zorgen dat er dit jaar verbetering is?" "Word even concreet, ja!" Ok, volgende. De challenger mag een briefje trekken. "Ja, dit werkt dus niet voor mij. Als ik iets uit mijn leven wil bannen, dan doe ik dat gewoon direct!" Next dan.
10-15kg kwijt, nooit meer verbouwen, de liefde meer laten stromen, gezonder leven en daarbij hoort dus ook minder hard werken, "anders hebben we over 5 jaar een ander gesprek!" Zo, die zit. "Ja maar hoe ga je dat dan doen?!" Altijd dezelfde persoon, die het laatste woord moet hebben.

Om 12u gaan alle deurtjes in Melrose place open en heffen we nog even het glas heffen met de gezelligste straat van Oegstgeest. Iedereen rolt op een ander alcohol% naar buiten en weer (door een andere deur) naar binnen. Nog even aftoppen met de laatste bubbels en zo liep de jaarwisseling met een paar onsamenhangende gesprekken (iets met feminisme, zoenen met vrouwen, de buurman met de rode puntmuts en Patricia Paay) ten einde. Het was weer een memorabele avond. 

Leef, alsof het je laatste dag is. Leef. Hoe doen we dan toch allemaal, balancerend op het topje van de piramide van Maslow, alsmaar blijven pieken? Want laten we eerlijk zijn, dit was niet de enige gezellige avond die we beleefden in aanloop van de jaarwisseling. En toch voelt Oud & Nieuw altijd net dat beetje specialer. Of je nu gelooft in goede voornemens of niet, even mag je (stiekem) genieten van het idee dat je het in het nieuwe jaar allemaal helemaal anders gaat doen! Niet omdat je het helemaal anders wilt, want je piekt al en er is niks hogers dan de piek! Maar gewoon omdat het kan. En dat is nog wel de grootste luxe van de levens die wij leiden. We zijn, nu we nog gezond en on top of our world zijn, in de positie om te kiezen hoe we onze levens vormgeven. Leiden. In ieder geval tot het tegendeel wordt bewezen. Veel mensen op de wereld kunnen dat niet. Een groot goed, waar we zuinig mee om moeten gaan. Maar vandaag houd ik het light. We are the lucky ones. Cheers to that & een gezond en gelukkig 2025 allemaal!